Ben minicik bir kutlama yazısı için gireyim dedim.
Kurban Bayramı.
Bayram yani.
İyi bayramlar.
Trafiksiz, çaylı, börekli, dolmalı, sarmalı, mümkünse ev baklavalı.
Büyüklerin elleri, küçüklerin gözleri gözlükleri falan..
Bence yanakları, en küçüklerin ısırmalık popoları.
İşte bunlardan bol olsun bayramda.
Misafirlerden bunalıp kaçma fırsatı bulunan anlar meselaaa! Of şahane..
Sonra sinir olunan misafirler olur arada. Olur, olacaktır.
Çok oturanlar olur, gereksiz.
Dört gözle bekledikleriniz olur mesela..
Evin küçüğüyseniz benim gibi, yıllar sonra gören akrabalarınız büyükleri hatırlıyorum da bunu yolda görsem tanımam der. Bööyle egonuz paramparça oluverir, neyyyse.. dersin geçersin.
Çok sevilen kuzenler gelir.
Ayyyy!! Hep kalsın istersin, gitmesin, iki kakara kukara..
Hele o kuzen şehir dışındaysa böyle bayramdan bayrama görüşüyorsan, kokusu bile içinde kalsın istersin ööyle bir sevinç..
Gittiğin her ev börek verir ya, ikinci günün sonunda miden kazık olur, sıcak yemeğe kurban olursun.
Ağlarsın.
Ki ben bu yüzden ağladığımı bilirim.
Güzel şeyler giyilir, erken kalkılır, temiz-bakımlı olunur, balkonda sigara muhabbeti olur salon çok doludur çünkü ve evlerde zaten no smoking!
Çocuksan verilen harçlıklar biriktirilir, cepten taşar, abuk subuk boyalı şekerler yiyip, bişiler alma hevesi dolar mahalle bakkalından.
Ya da misafirliğe gittiğiniz sokakta olan bakkaldan.
Kuzeninle ortak akrabaların, yani ikinizinde dayısı, teyzesi ya da amcası, halası aynı harçlığı verirde. Onun baba ya da ana tarafı sizinkilerden zenginse, işte orda harçlıktan golü yersin..
Kurbiklerin etleri pişer, kimi yiyemez, kimi başında bekler, her bir yerini yutar.
Böööyledir bayramlar, tra la la laaaaaaa...
Evet bu bayram mesajından da anlaşılıyor ki ben çok çektim bu bayramlardan ama iyi ki bayram diye bir şey var. Ne mutlu.
Herkese güzel, yeni anılar diliyorum.
Kıymet bilmek gerek ailenin, büyüklerin, dostların..
Sevgilerden bir demet, saygılardan bir çelenk!

