2 Ekim 2014 Perşembe

Bayramix-Bayramol-Bayrami-Bayram

Ben minicik bir kutlama yazısı için gireyim dedim.
Kurban Bayramı.
Bayram yani.

İyi bayramlar.
Trafiksiz, çaylı, börekli, dolmalı, sarmalı, mümkünse ev baklavalı.
Büyüklerin elleri, küçüklerin gözleri gözlükleri falan..
Bence yanakları, en küçüklerin ısırmalık popoları.

İşte bunlardan bol olsun bayramda.
Misafirlerden bunalıp kaçma fırsatı bulunan anlar meselaaa! Of şahane..
Sonra sinir olunan misafirler olur arada. Olur, olacaktır.
Çok oturanlar olur, gereksiz.
Dört gözle bekledikleriniz olur mesela..
Evin küçüğüyseniz benim gibi, yıllar sonra gören akrabalarınız büyükleri hatırlıyorum da bunu yolda görsem tanımam der. Bööyle egonuz paramparça oluverir, neyyyse.. dersin geçersin.

Çok sevilen kuzenler gelir.
Ayyyy!! Hep kalsın istersin, gitmesin, iki kakara kukara..
Hele o kuzen şehir dışındaysa böyle bayramdan bayrama görüşüyorsan, kokusu bile içinde kalsın istersin ööyle bir sevinç..

Gittiğin her ev börek verir ya, ikinci günün sonunda miden kazık olur, sıcak yemeğe kurban olursun.
Ağlarsın.
Ki ben bu yüzden ağladığımı bilirim.

Güzel şeyler giyilir, erken kalkılır, temiz-bakımlı olunur, balkonda sigara muhabbeti olur salon çok doludur çünkü ve evlerde zaten no smoking!

Çocuksan verilen harçlıklar biriktirilir, cepten taşar, abuk subuk boyalı şekerler yiyip, bişiler alma hevesi dolar mahalle bakkalından.

Ya da misafirliğe gittiğiniz sokakta olan bakkaldan.

Kuzeninle ortak akrabaların, yani ikinizinde dayısı, teyzesi ya da amcası, halası aynı harçlığı verirde. Onun baba ya da ana tarafı sizinkilerden zenginse, işte orda harçlıktan golü yersin..

Kurbiklerin etleri pişer, kimi yiyemez, kimi başında bekler, her bir yerini yutar.

Böööyledir bayramlar, tra la la laaaaaaa...

Evet bu bayram mesajından da anlaşılıyor ki ben çok çektim bu bayramlardan ama iyi ki bayram diye bir şey var. Ne mutlu.

Herkese güzel, yeni anılar diliyorum.
Kıymet bilmek gerek ailenin, büyüklerin, dostların..

Sevgilerden bir demet, saygılardan bir çelenk!






26 Eylül 2014 Cuma

Cuma'ya aşığım!!

Şimdi yağmur yağıyor, İstanbul'da fırtına, o, bu, şu.. Ben evime ulaştım şükür! Kedilerimi besledim, aldım elime güzel kırmızıyı baktım keyfime ve keyiften, çok şükür keyiften yazıyorum satırlarımı, hem de ceptenn!! Ayyy amor!!

Ben ne zaman hissedersem yazarım. Yazacağım.. Şimdi geldi yine..

 Ah Eylül bitirdin beni, alacağın olsun! 

Tüm karmaşamı, kaygımı, sinirimi bıraktım şimdi geceye, aksın gitsin toprağa, toprak yenilesin kendini.. Suya atardım da.. Kadıköy 'de sular kesik, Allahım ya! Hay bin kunduz again!

Şimdi Cuma diye ben bi sevinç, bi manyaklık, bi sarhoşluk halindeyim sormayın gitsin.. 

Şükür kavuşturana..

Şimdi atıyorum kendimi sokağa! Asla evde oturmayacağım bugün.. Kalk gidiyoruz, hayat akıyor!!

25 Eylül 2014 Perşembe

Yaz kızım...

Yazsam ne çıkar, yazmasam kimi bozar diye düşünmeden edemedim..

Şu aralar, hayat enerjim sönük, dağınık.. Takıldığım işler, konular ve düşünceler var. Hepsini halledip geçmem gerek, yoksa geçemiyorum genelde, daha bir büyüyor nasır oluyor içimde.

Çalışıyorum, aslında tezim bastırıyor sağdan soldan yetiştirmem gereken kocaman araştırmalarım var, şu hayata, mesleğime, hocam var beni bekleyen tatlı tatlı, Ekimin sonunda jüri var, şahane!

Ee Kocam var beni bekleyen, şahane tatlı tatlı.. Hayatımızın her anı jüri, sorgu, derin düşünce, napsak ne etsek halleri..

Ben varım, hala halledemediklerim, düşündüklerim ve kaygılarımla.. Pek tatlı değilim anlayacağın.
Aslında benim tadımı kaçıran şeylerin üstüne çıkmam gerek şu hayatta, hala öğrenemedik işte 3'lü yaşlarda da..

Nihayetinde yavrucum benim kaygılarım seninkileri döver. Belki de senin ki döver bak bunu da dert etmeyeceğim.

İnanır mısın sosyallik yapasım bile yok. Şöyle güzel sofralarda güzel drinkler alasım kaçmış bu hafta.

Ama bu yazıyı okuduktan sonra da, ayyy noldu anneeemm? diye kimse yanıma gelmesin piliiiz. Geçer, geçecektir, hep böyle olur. Bir şey yok. Tamam bitti.

Bloğa gelen giden oluyor, iyi güzel bir şey şöyle gelenin gidenin arkasından bakıvermek. Yorum yapanlar şahane, yapmak için yapanlar da var tabii. Ama olsun, herkesin bir amacı var ya hayatta, kıymetliler işte.

Neyse durum budur, adım hıdır. Öyle bir laf vardı, hah buldum benim adım Hıdır, elimden gelen budur. Ne saçma, Hıdır ne be?

Beni takibe den blogların hepsini takibe aldığım için minnoş minnoş, okuyamıyorum çok oldular, sanırım eleme yapmam lazım.

Evet ben kaçar, çalışmam gerek. İşler beni bekler.
Hayat devam eder.


20 Eylül 2014 Cumartesi

İncesaz..




Ben bu şekil okumalardayım, üretmeye çalışıyorum.
Boş durmamak mesele...

Dinleyenlere sevgiler olsun!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...