29 Ocak 2015 Perşembe

Sevgiden Girdik, Dosttan Çıktık, Mutluluğa Bağladık

Çok sevdiğimiz ama hiç bunu dile getirmediğimiz zamanlar var.
Biliriz onu çook severiz, onsuz olmaz, tadı olmaz, aynı olmaz, muhabbet olmaz..
Ama asla söylemeyiz onu sevdiğimizi.

Mesaj içerikli kurabiye bu, evet o...
Bazı şeyleri dile getirmek ya da eyleme dökmek, hissettirmekle paralel olursa kişi sevildiğini hisseder. Yani herhangi birini yapınca bir ilişkide, diğerleri eksikse yetmiyor. Hisseden duymayı, duyan eylemi istiyor.

Dün okuduğum bir yazıda şöyle bir şey yazıyordu "Kişi, ilgi beklediği insandan ilgi ve sevgi gelmezse kendini mutlaka yalnız hisseder, yalnızlığı beklediği kişiden verileri gelmedikçe geçmez" Veriler, iletiler, kontaklar, sözler, gözler neyse..
Yaaaaa, ben seni yerim, yutarım!

Tabii bunu direkt olarak kadın-erkek ilişkisine bağlamamak gerek. Bahsettiğim her türlü ilişki. Geçmiş yıllarda yazılan bir "mutluluk" yazısı bayağı bir ilgi toplamıştı. O yazıda, mutluluğun sırrı açıklanmıştı. Para, iş, aşk değilmiş esas mutluluk veren. Aslında en başta arkadaşlar ve arkadaşlık geliyormuş. O yüzden basite, sadeye indirgememek lazım. Kadın-erkek çok önemli ama, arkadaşlık sanırım bir numerooo!

Kendimden yola çıktığımda, arkadaşlarımla yaşadığım herhangi bir olumsuzluğun benim hayat enerjimi kesinlikle düşürdüğünü söyleyebilirim. Kesin dediğim gibi, çok netim bu konuda. Kafamda büyük bir kısmının bayağı meşgul ettiği alanlar var, kalpte de yerleri.

Misal yani...
Konudan konuya zıpçırık zıpçırık atladım farkındayım. Sevgi dedim,kadın-erkek dedim, arkadaş dedim, söyle dedim, mutluluk dedim.. Dedim de dedim.. Bu sabah öyle geldi. Bu kafa hangi daldan dala atladı da bunlar döküldü gerçekten açıklayamam. Çünkü bilmiyorum.

Peh, kıymet biline..
Ve minnak yazımın sonlarına gelirken, yine hayatta insanların bu arkadaşlık ve dostluk ilişkisini kurmadıkları kadın-erkek ilişkisine de pek inanmıyorum sanırım. Herkesin tercihi.. Hele ki şimdi canımın canları hayatta yeni kararları almaya çalışırken. İyi düşün, tart, akıntıya kapılma. Sevgi ve mutluluk dediğin, senin kurduğunun dostluğun içinde..

Bence...

Vay be der giderim...






27 Ocak 2015 Salı

Nil yazmış..Selülit Beyninde

(Başlığı ilgilendiren kısım ilk 4 paragraf sonrası,direkt inebilirsin.. İlk 4 paragraf tamamen fasafiso)

Ah dünya, bu sabah ta aynısın haşmetlim. Sabah 06.40'ta geçen servisime bindim, içerisi çok sıcaktı. Atkımı çıkardım, öndekilerin de benim gibi düşündüğünü duyunca "sıcak değil mi?" dedim onlara, evet dediler. Söyleyeyim o zaman dedim, kalktım en arka koltuğumdan servis koridorundan yürüdüm ve şoföre rica ettim. "Kaloriferi kapatır mısınız?" Kapattı.
Oturdum yerime 5 dakika sonra arkamdan, hakkımdan benden bizden konuşmaya başladı.
İleri geri.
Saçma sapan..

Bende minik fok balığı kıvamında tüm yolda oyunlar oynadım, geldim işime, odayı havalandırdım, çay demledim bizim odadaşlara.. Sanırım normalim, evet evet normalim ben.. Kişinin kendine normal demesinin bir hastalık göstergesi olup olmadığını bilmiyorum tabi.. O kısmına psikologüstler karar veriversin, yorum kısmında mümkünse yazıversin.

İnternette biraz gezinince Nil'in çoook eski yani 2005'teki bir yazısına denk geldim. Hemen copy paste.. Seviyorum Nil'i, enerjisini, tatlılığını. Ve geçenlerde Arcan'la konuşurken çıktı sinir kız dedi Nil'e.. Bende herkes ona bayılıyor sanıyorum. Neyse ben bayılıyorum.. Su gibi geliyor bana..

Bugüne, yarına, herkese, her şeye diye..




"Bakın duyması ne kadar güzel:

En iyileri sensin...

En yetenekli sensin...

En güzel sensin...

En başarılı sensin...

En orijinal sensin...

Senden bir tane daha yok...

Gerçek olamazsın, sen şaka falansın!

Bunlar ağızda güzel bir tat bırakır fakat beyinde yağ yapar. Bu yağlar acilen atılmazsa beyinde 
selülite dönüşür. Beyni selülitlenmiş biri, giderek daha fazla yağ ihtiyacı duyar. Bunların ve bunları söyleyenlerin kölesi olur. Bu doymuş yağları duymaya doyamaz diyelim. 

* * * 

Peki bu güzel sözlere tırnaklarımızla tutunmayalım da napalım? Selülite karşı beynimizi düzenli olarak şu sözlerle yıkayalım:

En iyisi olmak için çok çalışmam lazım...

Yetenekli olmayabilirim...

Güzellik, yıllara endeksli enflasyonda beş para etmez...

Başarmam lazım...

Orijinal bir parçam var mı ki?(Şarkı anlamında da kullanılsın)

Benim gibi çok var, nasıl ayrışıcam?

Bunlar ağızda ekşi bir tat bırakır. Ama beynini bunlarla yıkayan kendini taze tutar. Selülitsiz bir beyinle ve bacaklarla koşar da koşar! Çünkü o, bir türlü yetişemediği bir şeyin yolcusudur. Tek isteği biraz yol almak olan biri, çok yol kat etmiş olur. Bunun diyeti kendinin hep ham olduğunu kabul etmektir. Böyle ham kalmak yağları yiyip yiyip, şişip şişip piştiğini zanneden çiğlerden olmaktan iyiydir. 

* * * 

Örnek: Benim gibiler aslında, kendilerini Tibetteki yak yağından bile ağır yağlarla kızartmak isterler (bu ham oldu). Fakat burada bir tuzak vardır. Borsada nasılsa değerim gitgide artıyor diyenler batar. İnsanın ekolayzırını her gün yeniden ayarlaması gerekir. 

Dışsesler iyi ya da kötü kısık tutulmalıdır. Sizi nakarat nakarat övgülere boğan koroları iyice kısınız. Koşturan, gitgide hızlanan ritimleri açıp onlara dans etmeye çalışınız. İntro bölümüne güzel melodili bir kanal açınız. İntro bölümünü loopa alıp binlerce kere dinleyiniz. Başlamakla bitirmek kapı komşusudur. Arası bir limondur. Dünya yuvarlaktır. 

Burada (hep sınıfta k)alınacak ders hangisidir?

a. ‘101: introduction to myself' (kendime giriş)

b. Literature literature literature (edebiyat)

c. 404: me, myself and Irine (ben, ben ve irin:)

d. Electives (seçmeliler, maymun iştahlılar için)

Ve cevap mfö'den geliyor:

Peki peki anladık, sen neymişsin be abi! 
a a a!"


Not: Genel tüm şikayetler biriktiğinden, artı bugün ki terbiyesiz tavırları servis arkadaşlarımda gördüğünden, tamamen ortak bir karar ile o servis şoförü şikayet edilecek(miş).. So, göreceğiz.. 

21 Ocak 2015 Çarşamba

Kadın Dediğin Alışverişte Bellidir!

Şu ara indrimlerle başım belada. Beni tanıyan, bilen bilir. ben öyle giyim kuşam işinden pek anlamam, ölmem kıyafetler için, hatta birileri bana alışveriş yapsa da ben günlük kıyafetlerimi o alınanlardan giysem diye hep hayal kurmuşumdur. Belki nasıl ve ne alacağımı bilemememden, belki vücudumu tanıyamadığımdan, belki çok seçenek ve çok parçanın kafamı karıştırdığından.
Kıyafet alışverişi ürkütür beni.

Bir pantalonuma bir şey olsa karalar, yaslar bağlarım nasıl olacak diye.. Nereden alacağım bunun gibisini, nasıl bulacağım bööö diye ağlarım.

Ama her kadının zaafını illaki kıyafet olmayacağı bilinir. Bilinmelidir.
Ve benim de tabii ki bir aşkım var.
Dengemi kaybettiğim, gözümün döndüğü şeyler var.

Gift my little Paris
Ne mi?

Kozmetik ve takı.

Tamam bu da klasik. Kabul.
İşte bende o klasiğe değil bu klasiğe gönül verdim.

Hafta sonu Bağdat Caddesi'nde tüm bonkörlüğümle Kiehl's, Bath And Body Works dükkanlarının duvarlarına yapışan örümcektim.
Ağlarımı ördüm.
Ağlarıma ürünleri bir bir düşürdüm.
Bath and Body Works'de indirim var koşun, Kiehl's de yok ama biten nemlendirici, yüz temizleme ıvır zıvır işleri için oradaydım.

Tabi şimdi burada aldıklarımın fotosunu çeksem, olacak bir kozmetik bloğu. No No!
Haddimi ve yerimi bileyim gari.

Haa bir de Chakra var ki, indirimde, bambu havlular,dekoratif eşyalar, ev ve çamaşır kokuları... vs. Tamam oraya da teslimim. Aldım itiraf ediyorum.

Ama işte insan aldığı her şeyden mutlu oluyor.
Bende şimdi masamda fıs fıs kokularımı bir orama bir burama sıkaraktan mutlu oluyorum. Değer mi değer.

Maddeyle mutlu muyum? Evet bazen :)

İşte bir kadının sıradan hayatı, ah haydi sıradaki gelsin...



19 Ocak 2015 Pazartesi

Portakal Kabuğu Görünümlü Selülitlerle Baş Etmenin Yolları

Kendiyle derdi olan insanlar, bir gün gelir yine kendinde bulur sonunu demiş bir düşünür. Yok dememiş aslında tamamen şu an uydurdum.

Günler, geceleri, geceler ayı dolunayı bir de yıldızları kovalarken, ben minnacık dünyamda gide gele, erkek kalka kalka ve arta kalan zamanlarda çokça uyuyarak, etrafımdaki herkesi seve seve, yine ben kendimle kendim gibi yaşıyorum.

Yazamadım buralara, yazacak bir şey bulamadım, bir mim yaptım o da yapmasam iyiydi.
Neden dersen çok klasik olsun ama taştan olsun. İçimden gelmedi ayol..

İçinden ne geldi dersen şu ara eve taktım. Evi güzelleştireyim istiyorum. Eskiden annem içi sıkılınca koltukların yerlerini, bir iki örtü falan değiştirirdi. Bizim ev tek L koltuk 1 berjer olduğundan ancak ve ancak L nin kısa ve uzun kolunu değiştiririm, o da olamaz çünkü duvar ölçülerine göre yapıldı.. Yani o da benle dalga geçer, ben burdayım yerimde, beni hayatta oynatamazsın yürrrrüüüü taş arabası der suratıma en "pembe" haliye...

Burnuma kokusu geldi, Miss Twins'den aldım..
Oda kokuları, mumlar, loş ışıklar hayatımı güzelleştirmekte. Yani ben onlaran medet ummaktayım. İki koksun, bir mum olsun, bana bir bade doldursun bu ne güzel düğün olsun. Derdim bu.

Tabii ki geçen gün yazdığım şükür yazısı, tamamiyle buna da şükür kıvamında idi. Bunu da belirtmeden geçemeyeceğim. Ama ayrıntılı yazamayacağım neye buna da şükür dediğimi, ahh açmayacaktım şu bloğu tanıdıklara!

Şimdi haliyet-i ruhiyemi anladıysan sayın okuyucu biraz daha devam edeyim. Ben anladım ki şu hayata karşı nasıl kasık, her şeyi hesaplamaya çalışan, adımlarını hep güvenle atmak isteyen bir insanım. Kötü bu kötü. Akıntıya kapılıp rahatça bırakanlara kendilerini nasıl özenirim. Azıcık gamsız olanlar, kafaya takmayanlar hiç bir şeyi, off bayılırım! Ama benim kafa kancalı, her noktaya bir şey takılır, olmadı yapışır, benim kine takılmazsa başkasına takılanı alır. Dert büyük!



Hayatın bir dönemecinden, virajından geçmek, yeni bir mahallesinde soluklanmak üzereyim.

Merak etme :)
Belki sende benimlesindir.
Benim yanımda olmasan da, kendi hikayendesindir.

Hayatla arandaki maç diyorum... Kaç kaç?

Yine de uzun uzun yürümek gerek, her derde deva diyorlar..
Kulağımda bir Fado ezgisi, ellerim cepte olsun.
.
Peh..
Yine romantiğe bağladık.

Hadi öperekten, severekten..
:))
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...