29 Aralık 2014 Pazartesi

Yeni Yıl Çekilişi ve İş Minnoşları Eğlencesi

İşte son günlerine geldik yılın..
Son yazılar bu yıla ait.
Bu yılda bi nane yok, yine de çok şükür her zamanki gibi sorunsuz geldi de geçti.

Ve bugün ben bu postu tamamiyle arkadaşlarım için hazırlamak istiyorum.
Bol fotoğraflı, benim için oldukça komik ve eğlenceli.
Çünkü fotoğrafları hazırlarken ağzım 15 cm açarak, düzenledim. Şimdide yazması kaldı. :))

Geçtiğimiz hafta, iş yerindeki arkadaşlarımızla geleneksel yılbaşı yemeğimizi yedik ve çekiliş hediyelerimizi verdik.
Sanmayın ki, bizim çalıştığımız yerin kurumsal bir yemeği vardı.
Nooo...
Çünkü biz devletiz.
Devlet ciddidir.
Ciddiyet kasar.
Biz kasılamayız.
So, kendi organizasyonumuzu kendimiz yaptık.

Ve tabii ki bol anı kaldı o günden..
Evet şimdi bloğuma her bir anı yazmaya başlıyorum. Aslı'cığım blöğüm okumaya hazır.
Blöğ...

Mekan olarak Karaköy Bej'de idik.

Tabii ki en başta oturup ne yiyeceğiz, ne içeceğiz, ne kadar içeceğiz, peki o yemek bize yeter mi, ben doyar mıyım, doymazmıyım konulu kakafonik ve kaotik konuşmaları geçirdik..Ama bunları aştık. Aşmalıydık.

Bir şımarmalar, bir bir şeyler..

Bej'den...


Başlarken, Banu'nun masa başı ciddiyeti, bir karar verme bakışları, ne seçsem nasıl hükmetsem, nasıl bu aç kurtçukları doyursam halleri gözler önünde. Banu masanın en başında, ciddi elinde mönü..Biz mıyış mıyış mıyışırken Banu mönüyü inceliyor :)


Tabii ki bitmek bilmeyen selfie'ler. Özçekimler. Çek Allahasenler..
Sol üst Gözde ve ben, sol alt Gülistan ve ben, sağ bütün Pelin ve ben..

Tam 3 yıldır olduğu gibi, bu çekiliş ve yılbaşı konulu konuşmayı  yaptım ve başlattım. Zaten gitmeden instagrama "Güzel Kadın'a" adlı gizemli bir post koyduğumdan, o güzel kadın kim geyiği çoktan masayı alıp götürmüştü.

Kimdi bu güzel kadın? :)

Konuşmamı dinlerken üstüne alınan güzel kadınlar yok muydu? Elbette vardı :)))



Ama o güzel kadın Gözde idi. :)
Eveeeet bana Gözde çıkmıştı...
Esra buna bozulmuş muydu? :)

Gözde'ye Sait Faik Abasıyanık hikayeleri ve öyküleri almıştım.. Tabii daha çok kitabı var, seriyi tamamlama işini kendisine devrettim..

Sonra sıra Gözde'ye geçti. O da kısa bir konuşma ile hediyesini uzattı. Tattaaaaaaammm....

Gözde ne anlatıyor acaba??:)





Veee bendim..
Gözde ile birbirimize çıkmışızz!




2 hediyem oldu benim benim. 1.si selim İleri'nin İstanbul Hatıralar Kolonyası, ve diğeri The Body Shop'ta Mango'lu bakım seti.. :))

Esra ve Pelin için oldukça zor bir geceydi sanırım, telefonumda 100'lerce özçekim ve şapşal fotoları var :)

Evet başından çekilişi tıkadığımız için sırayı sağ yanımdan hop Gülistan'a devrettik..



Gülistan Aslı'yı Aslı Gülistan'ı çekmişti. Yine çekilişimize trak geldi :))



Güli'ciğim Aslı'ya Oysho'dan seyahat çantası ve çantanın yavrularını almış..
Aslı hani resim yaaa, neden çektirmedin, çekmedin çantaları bak burada blöğümde boşluk oldu...



Güliciğime de Aslı, bir minnak kedi almış. İşte bu kedi hem sevmelik, hem kapıya asılmalık, hem süslük, hem püslük. Bana layık.
:)
Sarı kafa Pelin, hanım kız Pınar.

Ve yine Pelin.. Pelin ve Esra'ya kendi telefonumu emanet ettiğimden, bilmem ne kadar resimleri var, koymasam olmaz .. Editledim bile :)


Sonra yine sağ sıradan Esra aldı sözü. Nitekim çektiği kişi Hülya ameliyattan dolayı yanımızda yoktu. O da ben hediyesiz geldim konuşması yaptı tabi..

Dolayısyla sıra Hülya'da idi, Aslı'ya emanet ettiği hediye sahibini buldu. Hülya Pelin'i çekmişti..


Hülya'nın yazdığı mektup hediyenin üzerindeydi..
Ve yine Hülya da olmalıydı diyorum bu konuyu kapatıyorum!


Sarı Pelin, Banu'yu çekmiş ve kendisine Paşabahçeden bir dekoratif kutu almıştı. Sağ en alt resimde Banu'nun elinde :)



Ve Nannuuu yani Banuuu, Pınarı çekmiş ve hediyesini Mavi'den seçmişti. Ortada sıkışıp kalan Aslı'yı hiiiiiç önemsemeden fotolarını boy, portre, mayolu çektirdiler...

 Pinnoş, yani Pt, yani Pınar'cığım bana hediyesiyle en güzel resimleri verdi. Kuzum çok tatlısın :)
Hediyesiyle bu kadar şuh duran kim vardı?


Peki ya Pınar kimi çekmişti. Sona kalan Esra'yı.. Esra'ya Philip Roth'un Aldatma adlı kitabını ve LTB'den bir sweet almıştı..
Almıştı ama XS almıştı.
İçine sığmaya çalıştı Esra elbet, sığdı da..:)
:))
Çok geyik çevirdik tabi, Esra zayıf ama o kadar değil Pinnoşummm :))


Esra'ya aldığının olmadığını öğrenen Pınar ve Balkabağı...

Bej'den kalktıktan sonra bebelerin anneleri, bel fıtığı tutanlar, hızlıca gitmesi gerekenler gidince Pınar ve ben geceye devam ettik.

Tüm Kadıköy vapurlarını sakince kaçırdık.

Gecenin bir köründe evimize vardık.






Ve gecenin elde kalanı. Hülya ve Melikesiz grup.. Herkesi tam bulabilmek çok zor. Ama her birinizin yeni yılı, yeni yaşı harika geçsin. Nice birlikte uzun yıllara. Sizsiz bu işler,güçler asla çekilmezdi...

İtiraf edin siz de beni seviyorsunuz hihohohahahaha :))

Pişşşt size diyorum!



25 Aralık 2014 Perşembe

Beyhan Murphy ile Gül'ün hikayesi "Güldestan"

Geçtiğimiz akşam ailecek İstanbul Devlet Opera ve Balesi Modern Dans Topluluğu'nun sahnelediği Güldestan adlı gösteriye gittik.

Güldestan 10 sene evvel yani 2004 yılında ilk olarak sahneye konulmuş, Atatürk Kültür Merkezi'nde gösterime başlamış bir anlatı. İsmiyle hikaye birebir. Gül'ün destanı.. Aslında hakkında biraz araştırma yapılacak olursa "tasavvufi bir aşk hikayesi"ni anlatıyor deniliyor. Gül'ün tasavvuf anlamından yola çıkarak "aşk", "birlik", "çokluk", "gönül" gibi anlamlarını da içeriyor.

Reji ve Kareografi Beyhan Murphy'e ait. Beyhan Murphy ile ilgili internette onlarca yazı var. Hemen kısa bir ziyaret için tık tık.. İşin teknik kısmı, yani dansçılar, yani sahne-dekor-kostüm, yani müzikler ve diğerleri en önemli kısmı. Ama burada tek tek isim yazmak istemiyorum. Tüm sanatçılar için DOB 'un sitesine ulaşabilirsiniz.

Güldestan'ın müzikleri Mercan Dede'ye ait. Mercan Dede ve Beyhan Murphy ortaklığı Güldestan projesinden önce "Seyahatname" ve "Şehir Ormanla" devam etti..Güldestan sanırım birlikteliklerinin son ürünü. Oyun içinde de canlı olarak keman, viyolonsel, klarnet, kanun ve vurmalı sazlar da seyircinin gözleri önünde.





Güldestan Evliya Çelebi Seyahatname'si, Orhan Pamuk'un eserleri, Osmanlı'nın izleri, modern dünyanın örüntüleriyle karışık bir derleme. Aslında tüm sahneler kişinin kendi içsel yolculuğuna eşlik eder nitelikte.. Çoğu insanın gördüğü aynı olsa da, geçtiği yollar farklı...

Gül-i Sefer sahnesiyle başlayan gösteri, canlı müzikli bir pasajla devam etti. Her seferinde müzik pasajları değişiyor mu bilmem ama bizim ilk solo müzik dinletimiz Üsküdar'a gider iken adlı eser ile oldu..

Güldeste sahnesi, kadının, erkeğin hem hiç olmadığı hem de çok net altının çizildiği bir sahneydi benim nezdimde. Sahne kostümleri siyah beyaz hazırlanmıştı. Bir yanda ölüm, bir yanda hayat vardı belki de..

Ve birinci perdenin en beğendiğim sahnesi, "Gülendam (Cafe de Nar)" Erkek Dansçıların rengarenk kostümlerle geldiği sahne, modern yaşantıda ki bir cafe yi belki de bir kahvehaneyi anlatan en eğlenceli dans sahnesiydi. Erkekler arasında çıkan kavga bu kadar mı estetik olabilir! Şaştım da kaldım, kaldım da gözlerimi alamadım. :)

Gülendam Sahnesi

İlk perde yaklaşık 40 dakika sürüyor ama zaman o kadar güzel ve hızlı geçiyor ki, gözünüzü sahneden alamıyorsunuz. Yani ben alamadım. Bir dans ki özgürlüğe uçan. Çok yerlerinde olmak istedim dansçıların. Öyle özgürce...



İkinci perde Gülzar-ı Fena (fırtına) sahnesi. Beni etkileyen sahnelerden bir tanesi.
Aslında tabii ki foto ve kayıt almak yasak. Ama dayanamadım çektim bir kaç resim..
El işi yorganlarla dansçıların gökyüzündeki bir fırtına anını anlatması, o kuş sesleri, karga halleri çok yaratıcıydı. Derken sahneye bir kadın sesi düştü. Meltem Cumbul.. Orhan Pamuk'un Öteki Renkler adlı eserinden bir pasaj okudu ve fırtınanın tam da ortasına düştü..


Ve sahnede Meltem Cumbul..

"Fırtına.. Böyle zamanlarda yalnız tek bir dünya olduğunu anlamakla kalmıyor, hepimizin tek ve aynı hayatı yaşamakta olduğunu da sezmeye başlıyoruz"


Gülzar-ı Beka (divaneler) sahnesi sonrasında çok akıcı bir şekilde Gülgeşt (Çelebiler) sahnesi geldi. Osmanlı döneminden esinlenen bölümde ki dansları anlatmaya kelimelerim yok! Yok gerçekten..
Ve sahneye Evliya Çelebi'nin Seyahatnamesi'nden bir pasaj okuyan Muhteşem Süleyman düştü.. Tabii ki Halit Ergenç'ten bahsediyorum..

Güldestan'da arkada Ara Güler'in fotoğraflarına da yer verildi


"Evvela hak-i İstanbol çelebisi, zairf ve pür-marifet, ve müsannif ve müellif sahibi tab, güzeli ayırd eden, reşit ve haluk, halim ve selim kimesne olurlar."


Sahnenin pik yaptığı nokta da Halit Ergenç Modern Dans Topluluğuyla hareketlenerek dans ediyor.
Ve alkış kıyamet..
Seyirci o adamı seviyor, çok sevmiş anladım...


Gül goncasının gülşe-i destar senindir gel ey gül-i ra'na (Nedim)




Ve son sahne..
Sırf bu sahne için bile gidilir bu gösteriye.
Gül-i nefes...

Gülün gonca hali.
Açmış yaprak hali.
Gülün gerçek destanı..
Gülün aşkı..
Gülün vuslatı...
Tüylerim diken diken, gözlerim dolu dolu...

Ben çok etkilendim. 10 sene önce yarattığı etkiyi düşünemiyorum! Kostümleri, müzikleri, dansları ve koreografisiyle Güldestan çok gidilebilir, en gidilebilir, gidilsin gidilsin listesinde çok üstlerde.
Seyahatname'den de çok etkilenmiştim zamanında..

İkisini de bu sezon oynuyorlar diye biliyorum.
İstanbuldaysanız kaçırmayın, şehrinize gelirse hemen bilet alın!
Bence tabii.
Yani ben sevdim.
Çok başka!
Devlet Opera ve Balesi



24 Aralık 2014 Çarşamba

Bir Beyin Boşalması Anı...

Dünyanın çivisi çıkmadı mı daha?
Çıktı belki de ondan savrulup duruyoruz sağa, sola.
Ondan sarkıyoruz belki belimize kadar.

Bugünün anahtar kelimesi Satürn, Elma, Tavuk, Vücut olsun caaanım Aralığımın 24'ünde..

İşte merak var ya bu merak, bende sonradan oldu. Önceleri gelişmedi, hatta ailem ne meraksız çocuk bu yauuu diye birbirlerini dürterekten beni gösterirlerdi.

Ben ki en ortada, en küçük yaşlarda hayatı olduğun gibi kabullenen..
İnsanların eksilerini görüp, onları anlayıp, iyiyi kötüyü ayıran, hatta sevdiklerimi uyaran olgun bir armut idim.

Armut 1 yaşında

Ablamla aramızdaki 14 yaşa rağmen aşklarını bana anlatırdı.
Sigara içerdi annemden gizli, orda burada, görürdüm de asla söylemezdim.
Aşık olurdu konuşurduk.
Yani o anlatırdı.

Abim ile aramızda 11 yaş var, geceleri aynı odada telsiz kullanıp kızları avlamaya çalışırdı kendine komik takma isimleri takarak.
Ben onları dinlerdim.
Hepsini sakladım.

Yani ben hiç bir şeyi kimseye anlatmayan, hatta nedenini bile sorgulamayan çocuklardandım.
Hele ki dünyayla ilişkim.
Ne bileyim uzay mekkiiiiii, yok terminatör, yok bebelerin dünyası, elektrikli oyuncaklar hiiç mi hiç ilgimi çekmezdi.

Bir legoya tepki vermiştim. Ev sahibimizin torunu Erdem'in vardı.. Böyle deyince de uzakmış gibi. Erdem benim ilk arkadaşım hayatta. Bir kaç ay arayla dünyaya merhaba dediğim arkadaşım. Erdem'de olan legolardan nasıl istemiştim bende.. Neyse annem benim bir şey istediğimi duyunca şu hayatta pek mutlu olmuştu da kadıncağız biriktirdiği mutfak harçlıklarıyla bana lego almıştı.

Sonra merak gelişti bende, ama geç olmuştu tabii. Geçtiğim yaşlardaki boşluklardan hala çekmekteyim. Arcan "Yuh Yasemin bunu nasıl bilmezsin" diye bayağı bir sorgular.

Napim?
Boşluklarım var hayatta..
Kabul.

Nihayetinde astrolojiye merakım var. Satürn Yay burcuna geçti diye havadislerim var. Yaylar ve kendini yay hissedenler, yükseleni aksıranı tıksıranı yay olanlar. Korkmayın ama 3 sene çok affedersiniz s...çanze!

Böyle dediğimde de Gözde okumasın istiyorum.
Gözde okuma sen aşkım canım bloğu.
Sen iyi olacaksın bir şey yok ben diğer pis yaylar için yazdım bunu..

Aslı var Yay.. Aaa Aslııı! Dikkat et kendine..

Neyse, elmaya geçelim. Duydum ki sabah içtiğin kahve yerine Elma yesen daha çok ayılırmışsın.. Öyle bir kafein! Hamilelere kahveyi azaltın derler de neden elmayı azaltın demezler, hah soru sordum cevaplayın doktorlar!

Sonra dünyada insandan fazla tavuk varmış. Tavuktan fazla da kene vardır herhalde.. Bu bööyle gider.

Bir de viiicııdımızın 3/4'ü su. Ay tamam bunu herkes biliyor.

Damarları birleştirince 19.200 km yol oluyormuş. Yuh!
Ondan bu kilo fazlalığı. O kadar damar 40 kg eder bence.
Üstüne kalınlı inceli bağırsaklar, sağlı sollu loplu beyin ve popolar.
The other organları da ekle..
Al sana 60 kg.
Yani zayıflamaya gerek yok, bizimki içerik fazlalığı.

Neyse bu kafamdaki saçma bilgileri size aktardım da bir hafiflik geldi. Oh!!

Şimdi Güldestan'a gidiyorum. Ama bu yazıyı siz sabah okuyacaksınız.
Sabah göreceksiniz,
Sabah şerifleriniz hayrolacak
da ne olacak bilemiyorum..

Ama iyi düşünmek gerek insan sadece böyle engin bilgili, kültürlü yazıları okusa beynine bir erdem gelir.
Erdem benim ilk arkadaşımdı.
Ev sahibimizin torunu.
Böyle deyince de uzakmış gibi. Erdem benim ilk arkadaşım hayatta. Bir kaç ay arayla dünyaya merhaba dediğim arkadaşım.

Şeyy, pardon..

Özetle durumlar, meraksızdım meraklandım, olgundum çürüyorum.
24 çok güzel rakam.
Doğum günüm 24'ünde ondan mı seviyorum acaba.
Şubbat tabii..
Hububat.
Bolca da bakliyat..
Yiyiverin anacığım.



Not. Dün akşam iş yeri çekilişi hediyelerimi alırken Mahinur hoca aradı. Geri döndü, beni seviyormuş, beni terketmemiş, derslere devam, sadece onun hayatında da bir küçük deprem olmuş, geçecek bitecek umarım en kısa zamanda...  İlk seni aradım dedi, ben de hocam 1 haftadır öldüm öldüm dirildim, bunalıma girdim diye hüngür şakır oldum karşısında. Şimdilik devam. Bu arada kendisi de Yay burcu.. Allah daha beterlerinden korusun. Sübhaneke dinimiz Amin!









Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...